Kur’anski primjeri propasti naroda الأمثلة القرآنية لخسران الأقوام

Braćo u islamu, veliki je broj danas onih koji misle da je uspjeh i sreća u sve većem sakupljanju bogatstva i imetka na ovom prolaznom dunjaluku. Na tom putu im prokleti iblis neprestano ulijeva nadu uz napomenu da će time postići potpuni užitak  i ugled. S druge strane imate one koji misle da je uspjeh u natjecanju na polju industrije i izuma putem koga će se nadmetati i uzdizati nad drugima. Oni time pokušavaju nametnuti teoriju da je u tome pravi uspjeh i sreća.

Braćo, znajmo i budimo sigurni da su takvi u velikoj zabludi i daleko su odlutali. A zar zabluda ne vodi u ponor i propast?! Poslušajmo nekoliko sljedečih primjera o pojedincima i narodima kroz koje nas Allah dž.š. obavještava o razlozima njihove propasti.

Tako je uništen i propao Karun, koji je živio u vrijeme Musa’ a.s.,  koga je Allah s.w.t. iskušao tolikim imetkom da ključeve od njegovih riznica nije mogla nositi gomila velikih i snažnih ljudi sa čime se on uzdizao, oholio i veselio misleći da je postigao uspjeh i sreću.

إِذْ قَالَ لَهُ قَوْمُهُ لا تَفْرَحْ إِنَّ اللَّهَ لا يُحِبُّ الْفَرِحِينَ (٧٦)ِوَابْتَغِ فِيمَا آتَاكَ اللَّهُ الدَّارَ الآخِرَةَ وَلا تَنْسَ نَصِيبَكَ مِنَ الدُّنْيَا وَأَحْسِنْ كَمَا أَحْسَنَ اللَّهُ إِلَيْكَ وَلا تَبْغِ الْفَسَادَ فِي الأرْضِ إِنَّ اللَّهَ لا يُحِبُّ الْمُفْسِدِينَ (٧٧)قَالَ إِنَّمَا أُوتِيتُهُ عَلَى عِلْمٍ عِنْدِي أَوَلَمْ يَعْلَمْ أَنَّ اللَّهَ قَدْ أَهْلَكَ مِنْ قَبْلِهِ مِنَ الْقُرُونِ مَنْ هُوَ أَشَدُّ مِنْهُ قُوَّةً وَأَكْثَرُ جَمْعًا وَلا يُسْأَلُ عَنْ ذُنُوبِهِمُ الْمُجْرِمُونَ (٧٨)فَخَرَجَ عَلَى قَوْمِهِ فِي زِينَتِهِ قَالَ الَّذِينَ يُرِيدُونَ الْحَيَاةَ الدُّنْيَا يَا لَيْتَ لَنَا مِثْلَ مَا أُوتِيَ قَارُونُ إِنَّهُ لَذُو حَظٍّ عَظِيمٍ (٧٩)وَقَالَ الَّذِينَ أُوتُوا الْعِلْمَ وَيْلَكُمْ ثَوَابُ اللَّهِ خَيْرٌ لِمَنْ آمَنَ وَعَمِلَ صَالِحًا وَلا يُلَقَّاهَا إِلا الصَّابِرُونَ (٨٠)فَخَسَفْنَا بِهِ وَبِدَارِهِ الأرْضَ فَمَا كَانَ لَهُ مِنْ فِئَةٍ يَنْصُرُونَهُ مِنْ دُونِ اللَّهِ وَمَا كَانَ مِنَ الْمُنْتَصِرِينَ (٨١)

“A kada mu je njegov narod rekao: “Ne budi obijestan, jer Allah ne voli one koji su obijesni!” I nastoj da time što ti je Allah dao stekneš onaj svijet, a ne zaboravi ni svoj udio na ovom svijetu i čini drugima dobro, kao što je Allah tebi dobro učinio, i ne čini nered po Zemlji, jer Allah ne voli one koji nered čine. “Ovo što imam stekao sam znanjem svojim, tako ja mislim” – govorio je on. A zar nije znao da je Allah prije njega uništio neke narode koji su bili od njega jači i koji su bili više nakupili, – a zločinci neće o grijesima svojim ni ispitivani biti. I iziđe on pred narod svoj u svom sjaju. “Ah, da je i nama ono što je dato Karunu!” govorili su oni koji su čeznuli za životom na ovom svijetu, – “on je, uistinu, presrećan.” “Teško vama!” – govorili su učeni -, “onome koji vjeruje i čini dobra djela bolje je Allahova nagrada, a bit će samo strpljivima pružena.” I Mi smo i njega i dvorac njegov u zemlju utjerali, i niko ga od Allahove kazne nije mogao odbraniti, a ni sam sebi nije mogao pomoći.” (El-Qasas, 76-81)                    U jednoj nama poznatoj ilahiji stoji:

NE ZARAĐUJ HARAM MAL,  OSTAVIT ĆEŠ I HALAL,                                                                                                                                              

DA SI BOGAT KO KARUN,   SMRT ĆE DOĆI OSTA MAL.

Jedan od svijetlih primjera propasti kako njega tako i njegova naroda je Faraon koji se jedne prilike obratio svome narodu riječima: ونادى فرعون في قومه قال يا قوم أليس لي ملك مصر وهذه الأنهار تجري من تحتي

„I Faraon obznani narodu svome: “O narode moj,” – reče on – “zar meni ne pripada carstvo u Misiru i ovi rukavci rijeke koji ispred mene teku, – shvaćate li?“ (Ez-Zuhruf, 51) A u suri El-Fedžr, 10-14 ajeta Uzvišeni kaže:

 وَفِرْعَوْنَ ذِي الْأَوْتَادِ الَّذِينَ طَغَوْا فِي الْبِلادِ فَأَكْثَرُوا فِيهَا الْفَسَادَ فَصَبَّ عَلَيْهِمْ رَبُّكَ سَوْطَ عَذَابٍ إِنَّ رَبَّكَ لَبِالْمِرْصَاد

„I Faraonom, koji je šatore imao –koji su na zemlji zulum provodili i poroke na njoj umnožili, pa je Gospodar tvoj – bič patnje na njih spustio, jer, Gospodar tvoj je, zaista, u zasjedi.“                    Prisječanja radi pored ostalih kazni, njega i njegov narod je zadesio potop.

Svjedoci smo da se i danas kao i prije nekoliko hiljada godina nadmeću i uzdižu oni koji misle da je u tome uspjeh i sreća.

Braćo, ako vjera u Allaha dž.š. izgrađena na ispravnim temeljima nebude regulator u svakodnevnim životima ljudi onda dolazi do ovakvih i sličnih situacija čiji je kraj krajnje koban. Allah dž.š. kaže:    

وَالَّذِينَ كَفَرُوا أَعْمَالُهُمْ كَسَرَابٍ بِقِيعَةٍ يَحْسَبُهُ الظَّمْآنُ مَاءً حَتَّى إِذَا جَاءَهُ لَمْ يَجِدْهُ شَيْئًا وَوَجَدَ اللَّهَ عِندَهُ فَوَفَّاهُ حِسَابَهُ وَاللَّهُ سَرِيعُ الْحِسَابِ

”A djela nevjernika su kao varka u ravnici u kojoj žedan vidi vodu, ali kad do tog mjesta dođe, ništa ne nađe, – a zateći će da ga čeka kraj njega Allahova kazna i On će mu potpuno isplatiti račun njegov, jer Allah veoma brzo obračunava.“ (En-Nur, 39) On takođe kaže:

مَثَلُ الَّذِينَ كَفَرُوا بِرَبِّهِمْ أَعْمَالُهُمْ كَرَمَادٍ اشْتَدَّتْ بِهِ الرِّيحُ فِي يَوْمٍ عَاصِفٍ لا يَقْدِرُونَ مِمَّا كَسَبُوا عَلَى شَيْءٍ ذَلِكَ هُوَ الضَّلالُ الْبَعِيدُ

„Djela nevjernika u Gospodara njihova nalik su na pepeo koji vihor u olujnom danu raznese; neće moći da očekuju nikakvu nagradu za djela koja su učinili, to će teška propast biti! (Ibrahim, 18)                              Zatim veli: وَقَدِمْنَا إِلَى مَا عَمِلُوا مِنْ عَمَلٍ فَجَعَلْنَاهُ هَبَاءً مَنْثُوراً ”I Mi ćemo pristupiti djelima njihovim koja su učinili u prah i pepeo ih pretvoriti.“ (El-Furkan, 23) U suri El-Kehf, 103-105 Uzvišeni pita:

قُلْ هَلْ نُنَبِّئُكُمْ بِالْأَخْسَرِينَ أَعْمَالاً الَّذِينَ ضَلَّ سَعْيُهُمْ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَهُمْ يَحْسَبُونَ أَنَّهُمْ يُحْسِنُونَ صُنْعاً أُولَئِكَ الَّذِينَ كَفَرُوا بِآياتِ رَبِّهِمْ وَلِقَائِهِ فَحَبِطَتْ أَعْمَالُهُمْ فَلا نُقِيمُ لَهُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَزْناً

„Reci: “Hoćete li da vam kažem čija djela neće nikako priznata biti, čiji će trud u životu na ovom svijetu uzaludan biti, a koji će misliti da je dobro ono što rade? To su oni koji u dokaze Gospodara svoga ne budu vjerovali i koji budu poricali da će pred Njega izići; zbog toga će trud njihov uzaludan biti i na Sudnjem danu im nikakva značaja nećemo dati.“

Braćo, takav je kraj onih koji su živjeli i koji danas žive na ovome svijetu, nadmečući se nad drugima  svojim bogatstvom, položajem i vlašću. Neka te to, dragi brate,  nimalo ne žalosti ako držiš do sljedečih Allahovih s.w.t. riječi sa kojima će mo, inšaAllah, završiti današnju hutbu:

لاَ يَغُرَّنَّكَ تَقَلُّبُ الَّذِينَ كَفَرُواْ فِي الْبِلادِ مَتَاعٌ قَلِيلٌ ثُمَّ مَأْوَاهُمْ جَهَنَّمُ وَبِئْسَ الْمِهَادُ لَكِنِ الَّذِينَ اتَّقَوْا رَبَّهُمْ لَهُمْ جَنَّاتٌ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا نُزُلاً مِّنْ عِندِ اللَّهِ وَمَا عِندَ اللَّهِ خَيْرٌ لِّلأَبْرَارِ

„Neka te nikako ne obmanjuje to što oni koji ne vjeruju po raznim zemljama putuju: kratko uživanje, a poslije – Džehennem će biti mjesto gdje će boraviti, a užasno je to prebivalište! a one koji se Gospodara svoga boje čekaju džennetske bašče kroz koje će rijeke teći, u kojima će vječno ostati, – takav će biti Allahov doček. A ono što ima u Allaha bolje je za one koji budu dobri.“(Ali Imran, 196-198)

اللهم لا تجعل الدنيا اكبر همنا ولا مبلغ علمنا ولا إلى النار مصيرنا وأجعل الجنة هي دارنا وقرارنا

Gospodaru, nedozvoli da dunjaluk bude naša največa briga, niti vrhunac našeg znanja, niti vodić do vatre, nego učini da džennet bude naša kuća i prebivalište. Amin ya rabbel-alemin!                              

We ekulu kawli haza…

 

Jönköping; 2011-04-15                         Hatib: Mesud ef. Muhić

Komentariši

Upišite vaše podatke ispod ili kliknite na jednu od ikona da se prijavite:

WordPress.com logo

You are commenting using your WordPress.com account. Odjava /  Promijeni )

Google photo

You are commenting using your Google account. Odjava /  Promijeni )

Twitter slika

You are commenting using your Twitter account. Odjava /  Promijeni )

Facebook fotografija

You are commenting using your Facebook account. Odjava /  Promijeni )

Povezivanje na %s